เมื่อเครียดที่สุด ทดลองหยุดนั่งดูหนัง

 

ผมเป็นคนชอบดูหนัง (ภาพยนตร์) นานมาแล้ว สะสมมากระทั่งปัจุบันมักจะลืมว่าเคยมองหัวข้อนั้น ประเด็นนี้หรือยัง มากมายเข้าๆตอนนี้เลยจะต้องทำบันทึกหนังที่ตนเองมองเอาไว้ เพื่อเวลาสงสัยจะได้ไปค้นหามองได้ว่าเคยมองไปหรือยัง พึ่งสะสมรายนามหนังที่ตนเองมองได้ 2 ปีกว่าๆโดยปีที่ผ่านมามองไป 144 เรื่อง (รวม Series) รวมทั้งปีนี้จนกระทั่งช่วงนี้ (4 พ.ย. 2559) 158 เรื่อง ปัจจุบันที่เพิ่งจะมองไป เป็นหนังสารคดี เรื่อง Amy (2015) เรื่องราวของนักร้อง นักแต่งเพลงหญิง Amy Whitehouse ที่คุณได้เสียชีวิตไปแล้ว ผมถูกใจแนวดนตรี Jazz อยู่เช่นเดียวกันแต่ว่ามิได้เป็นแฟน Amy เท่าไรนัก ถูกใจอยู่เพลงสองเพลง แล้วก็หนังทำให้เพลงที่ถูกใจ ยิ่งถูกใจเข้าไปอีกจากการได้ทราบสิ่งที่ทำให้เกิดเพลงจากหนัง วันนี้มิได้มาคุยหรือวิภาควิจารณ์เรื่องหนัง แม้กระนั้นจะมาเล่าสถานะการณ์ที่เกิดขึ้นในวันหนึ่งจนถึงมาเป็นบทความน่าอ่านไปทดลองคิด ทดลองทำมอง แบ่งปันการนำตนเองให้พ้นสภาวะ เมื่อเครียดที่สุด ผมทำอะไร..

หยุดไปดูหนัง?

โน่นมันเป็นสิ่งที่ผมทำอย่างไม่ต้องทายใจ ดูหนัง เพราะเหตุว่าอีกทั้งชื่อบทความ รวมทั้งเกริ่นนำระบุมาเสียขนาดนี้ แม้กระนั้นเพราะเหตุไรจำต้องดูหนัง เมื่อเครียดที่สุดช่วยได้ใช่หรือ? จะต้องดูหนังแค่นั้นใช่ไหม? ดูหนังแนวไหน? หรืออื่นๆที่อาจเริ่มต้นสงสัยขึ้นมา ตกลงว่าเล่าความเป็นมาก่อน

ก่อนที่จะผมจะเล่าเรียนหรือพึงพอใจในเรื่องจิตวิเคราะห์ ทัศนคติ ขมักเขม้น ผมก็เป็นเพียงแค่คนถูกใจคิดช่างสังเกตปกติ และก็มีความเคร่งเครียดเป็น แม้ว่าจะน้อยครั้ง แต่ว่าเพียงพอเครียดอะไรขึ้นมาคิดว่าเครียดหนักทีเดียว ประกอบกับนิสัยที่ไม่ค่อยหารือคนไหนกัน แอบคิดเก็บหาทางออกผู้เดียวบ่อยๆจนกระทั่งบางครั้งมันใช้เวลานับเป็นเวลาหลายวันในตอนในตอนนั้น ก็เลยมีวันหนึ่งระหว่างที่กำลังเจอปัญหาคิดไม่ตก ก็ได้เดินไปเรื่อยเปื่อยและก็ผ่านหน้าโรงภาพยนต์แห่งหนึ่ง ซึ่งก็มีความคิดว่าไม่ทราบจะเดินไปไหนแล้ว ก็เลยซื้อตั๋วหนังเข้าไปมองผู้เดียวด้วยอารมณ์ไม่ชัดเจนๆกับตนเอง

หนังหัวข้อนั้นมิได้ให้คำตอบอะไรกับสิ่งที่กำลังคิด หรือเครียดอยู่(จำไม่ได้ว่าเรื่องอะไร) แต่ว่ามันเปลี่ยนเป็นว่าพอเพียงหนังจบ ทุกๆสิ่งทุกๆอย่างดูแคลนลง เริ่มมองเห็นทางออกลางๆเท่าที่คิดออกเวลานี้เสมือนจะปลดปล่อยๆวางบางสิ่งบางอย่างลงไป รู้สึกศึกษาและทำการค้นพบทางออกโดยบังเอิญ จากวันนั้นเมื่อใดรู้สึกเครียดๆก็เลยใช้แนวทางแบบนี้บ่อยมา หรือคิดอะไรไม่ออก ก็หยุดหาหนังมอง แต่สิ่งหนึ่งที่ผมบางทีอาจผิดแผกแตกต่างเป็น เวลาดูหนัง โดยมากจะเป็นคนออกจะตั้งมั่นมอง และก็ชอบหยุดพึงพอใจเรื่องอื่นๆไปเลย แล้วพึงพอใจ(Focus) แต่ว่าหนังที่มองนั้น

เมื่อเครียดที่สุด เพราะอะไรจำเป็นต้องดูหนัง?

ถ้าหากดูแบบรู้เรื่องเวลานี้ มันก็ไม่มีความต่างกับการคิดแบบง่ายๆโดยที่ไม่จำเป็นต้องใช้แนวทางอะไรเลยเป็น การที่พวกเราได้หยุดจากใดๆก็ตาม มันก็เสมือนการได้พัก เมื่อได้พักมันก็จะเกิดแรงที่ดีขึ้นกว่าเดิม ไม่เว้นแม้กระทั้งสมอง ความนึกคิด จิตใจ ดังต่อไปนี้จะพูดว่าไม่จำเป็นที่จะต้องเป็นการดูหนังก็ได้อยู่ เพียงการดูหนังมันมีข้อเนื้อหาความไม่เหมือนอยู่(นอกจากว่าเป็นคนเกลียดชังดูหนัง) ดังเช่นว่า ถ้าหากเปรียบเทียบกับการฟังเพลง การฟังเพลงนั้นมันเพียงแค่ใช้ประสาทหู ยิ่งเพลงบ่อยๆพวกเราบางทีอาจเคยชินจนกระทั่งมิได้ฟังมันจริงๆโน่นย่อมวนไปให้คิดเรื่องเดิมๆหรือเพลงบางเพลง มีรายละเอียดมิได้ช่วยทำให้ดียิ่งขึ้น ยกตัวอย่างคนกำลังเครียดเนื่องจากว่าอกหัก ยิ่งฟังเพลงอกหัก ก็ยิ่งตอกตนเองให้จมไปในที่เดิมฯลฯ แม้กระนั้นกับหนังหรือภาพยนตร์พวกเราใช้อีกทั้งตาดูหูฟัง ร่างกาย สภาพแวดล้อมย่อมจะต้องอยู่ในที่ที่ปลอดภัย ไม่มีอะไรก่อกวน และก็ยิ่งเป็นหนังที่คิดติดตามไปกับเรื่องทำให้พวกเราลืมเรื่องอื่นๆไปได้อย่างดีเยี่ยม

You may also like

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *